"กรุงโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย"
ผมขอโทษนะอาลี ผมรักคุณมากนะ
ถ้ายังงั้นก็ฟังนะ เรื่องนี้ไม่ซับซ้อนอะไรมาก
คราวนี้ไม่หนักเหมือนเดิม
วันนี้ฉันจะรอนาย
ที่เก่าเวลาเดิม
ไม่ต้องถามอะไรมาก แล้วเจอกันฮาเซล
- อากาศดีนะ - เออ มีใครตามมารึเปล่า
- ไม่ - แกแน่ใจนะ
- แน่ - อนา
ฉันบอกนายแล้ว ว่านั่นคืองานสุดท้าย
- อย่าพูดมากน่า - อย่ามาแตะต้องฉัน
วางปืนลงซะ อนา
- ฉันบอกให้เธอลดปืนลงเดี๋ยวนี้ - อะไรนะ
ฟังฉันนะ ฮาเซล
นายกับฉัน เรามีงานที่ต้องทำร่วมกันน้องชาย
ฉันอยากให้นายเอาของนี้ไปส่งให้ฉัน
ส่วนเรื่องค่าจ้างของนาย
ทางเราจะจัดการให้ จากนั้นจะไปไหนก็เชิญ
- แค่นั้นน่ะเหรอ - แค่นั้นแหละ
นายล้อฉันเล่นแน่ ๆ ราคอฟสกี้ คนในราชวงศ์เนี่ยนะ
- ฉลาดไม่เบานี่ คุณเคน - หุบปาก
ฉันไม่มีทางเข้าใกล้คนพวกนี้ได้หรอก
ได้สิ ได้แน่นอน เพราะว่านายคือสุดยอด
- เมื่อไหร่ - บ่ายสามพรุ่งนี้
เดี๋ยวฉันโทรไป
ระวังตัวด้วยนะ
งานนี้น่าจะหมูกว่าที่เราคิด
ไม่มีหน่วยคุ้มกัน มีแค่คนขับรถ
เมอเซเดสสีดำ 609 เอช 504
ใช้ตู้คอนเทนเนอร์เอากุญแจมาให้เรา
แล้วเราจะจัดการต่อเอง
เราจะจ่ายให้นาย เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย อย่าให้เสียเรื่องล่ะ
เจอกันพรุ่งนี้
บาย
- บาย - บ๊ายบาย
เฮ้พี่ชาย ผมไม่ได้อยากจะ...
โว้ว ๆ ๆ เฮ้ ๆ ๆ...
- คุณเป็นใครน่ะ - เพื่อนของพ่อหนูน่ะ
ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว
ฉันจะโทรหาพ่อ
- ไม่ - อย่าร้อง
ปัทโธ่เว้ย
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
มีหัวสมองกันบ้างรึเปล่า
คิดว่าสนุกมั้ย
ให้คนแก่อย่างฉันต้องวิ่งเนี่ย
นั่งลง เงียบ ๆ
ฉันจะเอาเทปนี่ออก
อย่าได้คิดตะโกนเชียวล่ะ เข้าใจมั้ย
เมื่อกี้ฉันว่าไง อย่าตะโกน
โอเค ฉันมีน้ำอยู่
หิวน้ำบ้างรึเปล่า นี่ มีคุกกี้กันใช่มั้ย มันฝรั่งด้วยรึเปล่า
ขอย้ำอีกทีว่าอย่าร้อง ฉันจะแกะเทปออกให้เข้าใจมั้ย
รู้มั้ยว่าพ่อของเราคือใคร พ่อเราจะเล่นงานแก พ่อกับเพื่อน ๆของพ่อ
แกซวยแน่ ๆ
- แล้วแกจะต้องเสียใจ - เสียใจเรียบร้อยแล้ว
แกจับเรามาทำไมกัน
ถ้าแกอยากได้เงินล่ะก็ เราให้พ่อเราจ่ายให้ก็ได้
รับรองเขาจ่ายแน่
- โว้ว ๆ ๆ - เอลิส ๆ อยู่ห่าง ๆ เขาไว้นะ
เธอทำอะไรน่ะ
กอดคุณไงคะ
แม่หนูเคยบอกว่า... ถ้าเห็นใครเศร้าให้เข้าไปกอดเขา
เอลิสมานี่เถอะ
เดี๋ยว นี่อะไรน่ะ
เฮ้ เอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะ นั่นมันของแม่ฉันนะ
- มันเป็นเครื่องรางคุ้มครองฉัน - จากอะไร
- สิ่งที่แกไม่เคยเชื่อไง - พอแล้ว ไปนั่ง
นั่งลง
ไม่ต้องกลัวไปหรอก เดี๋ยวพวกเธอก็ได้ไปแล้ว
ช่วยด้วย
ช่วยพวกเราด้วย
เฮ้ เฮ้นี่ นี่ ๆ ๆ ๆ
นี่นาย ทางนี้เร็วเข้า
เดี๋ยวนะ ดูท่าว่ามันจะไปแล้ว
- เมื่อกี้นี้มันตัวบ้าอะไรกัน - นั่นเหรอ มังกรไง
- นายไม่เคยเห็นมังกรมาก่อนรึไง - จะเป็นไปได้ยังไง
ใคร ๆ ก็เคยเห็นมังกรทั้งนั้น
- บางทีเขาอาจจะ... - นี่มันเรื่องตลกบ้าบออะไรกัน
เมื่อกี้นายยิงอากาศดังเปรี้ยง ๆ ได้ยังไง
- นายมีเวทมนตร์เหรอ - พวกเธอพูดบ้าอะไรกัน
- เวทมนตร์อะไร เปล่า นี่เขาเรียกว่าปืน - ขอฉันดูอาวุธกายสิทธิ์หน่อยสิ
นายมาจากไหน
อเมริกา แต่ทำงานในบัลแกเรีย
เราอยู่ในบัลแกเรีย
นี่ฉันเสียสติไปแล้วรึไงวะเนี่ย
- อะไร - เขาบ้าไปแล้ว
- ไม่ใช่หรอก เขาแค่พูดตลก ๆ น่ะ - เขาเป็นนักเวทย์
- เราต้องพาเขาไปหาอูริคเดี๋ยวนี้ - พาฉันไปหาใครนะ
อูริค คนทรงของเรา
- คนงง - คนทรง / คนทรง
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ดูสิเอเมอลีน
นายได้รอยสักนี้มาจากไหน
นอกจากพ่อเราแล้ว ไม่มีใครมีรอยสักนี้
และนายก็ไม่ควรจะมีด้วย
พ่อเป็นกษัตริย์ของเกาะนี้
พ่อถูกสังหารเมื่อห้าปีก่อน
น้องชายของพ่อ ยึดบัลลังก์เป็นของตัวเอง เทอร์โรวิน
ขอล่ะนะคนแปลกหน้า นายได้รอยสักมาจากไหน
เวนีส แคลิฟอร์เนีย เมียฉันเป็นคนช่วยฉันเลือก
เมีย
เมียนายอยู่ไหนล่ะ
เธอตายแล้ว
- เสียใจด้วยนะ - นายชื่ออะไรคนแปลกหน้า
- เฮเซน - เฮเซนเหรอ ชื่อเพราะนะ
ฉันเอเมอลีนกับพี่สาวอลาเบลล่า
- มาเถอะ - ไปกัน
มีแต่คนทรงเท่านั้นที่จะช่วยนายได้
ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ
ฉันไม่อยากเห็นมังกรบ้านั่นอีกแล้ว
เราปลอดภัยแล้ว แค่ตอนนี้
- ฉันขี่ม้าไม่เป็น - ทำไมล่ะ
- ทำไมอะไร ก็ฉันขี่ม้าไม่เป็น - ง่ายจะตายไป
สำหรับเธอคงงั้น อูริคอยู่ไกลมั้ย
ก็ไกลเอาเรื่องอยู่ ทีนี้เชิญขึ้นม้าได้แล้ว
เมื่อกี้ก็มังกร คราวนี้ก็ม้า
บ้าเอ๊ย
ดูดีมากเลยนะ นายน่าจะเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
เอาล่ะ ไปกันเลย
ปัทโธ่เว้ย ไอ้ม้าบ้าเอ๊ย
ฉันบอกแล้ว ฉันขี่ไม่เป็น ไอ้สี่ขาหน้าขน
ขึ้นมาสิ นั่งไปกับฉันก็ได้
ขึ้นมา
เฮเซน นั่นนายจะไปไหน
จะให้ฉันช่วยมั้ย
- เร็วเข้า - ให้ตายเถอะ
โอเค ไปกันได้
ก้นระบมหมดแล้ว
- นั่นใครน่ะ - คนของเทอร์โรวิน
งั้นก็จัดให้พวกมันหน่อย
ลงไปก่อนนะเฮเซน
เทอร์โรวินส่งแกมา
หรือแกแส่มาหาเรื่องเอง ตอบข้ามาสิ
เอเมอลีน ไปช่วยเฮเซน
บ้าจริง พวกมันหนีไปได้คนนึง
ไอ้พวกทหารขี้ขลาด
- ฉันจะตามไปฆ่ามัน - เราไม่มีเวลาเหลือพอแล้ว
มันคงจะกลับไปหานายมันแล้วแน่ ๆ
เทอร์โรวินเป็นใคร
เป็นลุงของฉันเอง
ไอ้คนเถื่อนที่ฆ่าคนของพวกเรา จนเลือดไหลนองเต็มพื้น
เขาทำอะไร
เมื่อห้าปีก่อนในฤดูหนาว
มันแอบเข้าไปในห้องบรรทมของท่านพ่อ และฆ่าท่านแม่ของเรา
เราได้ยินเสียงร้อง อลาเบลล่าวิ่งเข้าไป
เห็นมันกำลังเชือดคอท่านแม่ของเรา เหมือนหมู
นั่นเลยพรากชีวิตพ่อเราไปด้วย
ท่านพ่อของเราสู้อย่างกล้าหาญ แต่ก็ไม่รอด
คนของเราตายไปกว่าครึ่งเมื่ออาทิตย์ขึ้น
ลุงทีบัลพยายามตอบโต้แต่... เทอร์โรวินยึดปราสาทไปแล้ว
เราเลยต้องหนีมาอย่างที่เห็น
อูริค
เราพาคนมาหาท่าน
ดูสิยาวิเศษล่ะ
นั่นมันซุปไก่
คนทรงก็ต้องกินนะ
หิวมั้ยล่ะ
เจ้าเป็นใคร
ฉันเป็นใครเหรอ เฮเซน เคน
เจ้าไม่ใช่คนของที่นี่เฮเซน เคน
เจ้ามาที่ดินแดนนี้ได้อย่างไร
- นายต้องบอกฉัน - เจ้าบอกข้าข้าจะบอกเจ้า
ลงมานี่สิ
ระวังล่ะ มันลื่น
รอยสักนี่
คนที่นี่เห็นรอยสักไม่ได้เลยใช่มั้ย
รอยสักพวกนี้มีไว้เพื่อนักรบ ที่มีพรสวรรค์เท่านั้น
มีเพียงไม่กี่คนที่จะมีความสามารถนั้น
ความสามารถอะไรกัน
การมองเห็นชะตาชีวิต ที่พรหมลิขิตขีดไว้ให้คนเหล่านั้นยังไงล่ะ
ตามข้ามมาได้แล้ว
มาเถอะ
อ้าวเฮเซน รีบมาสิ
เชิญนั่ง
นั่นที่ของข้า ของเจ้าตัวโน้น
ขอดูมือหน่อย
ทีนี้ก็หลับตาลง
และบอกข้ามาว่ามันเกิดอะไรขึ้น ก่อนที่เจ้าจะมาที่นี่
ฉันไม่มีเวลามาเล่นจำอวดหรอกนะ
เฮเซน ข้ากำลังช่วยเจ้าอยู่นะรู้มั้ย
หลับตาซะ
ฉันจับเด็กไปไว้ในตู้คอนเทนเนอร์
เด็กคนนึงมีสร้อยเส้นนี้
ฉันเลยดึงเอามา ฉันปิดตู้กำลังจะมาที่รถ
แต่แล้วก็มีสัญลักษณ์ ที่เหมือนรอยสักของฉัน
เป็นเหมือนกับหลุมที่เปิดออก และดูดฉันเข้าไป
มันมืดไปหมดพอฉันตื่นมา
ฉันอยู่ในป่า
- จนมาถึงนี่ - เด็กพวกนั้นเป็นใคร
- นั่นเป็นงานของฉัน - งานยังงั้นเหรอ
คนที่มีรอยสักนั่นไม่ต้องทำงานหรอกนะ
ข้าว่าเจ้ามีงานต้องทำแล้วล่ะเฮเซน
เรามีบางอย่างเชื่อมโยงถึงกัน
ฉันไม่อยากเชื่อมโยงกับพวกนายหรอก
เจ้ากำลังอยู่บนภารกิจที่ต้องสานต่อให้จบ
และตอนจบ ก็อาจจะมาเร็วกว่าที่เจ้าคิดไว้
- เขาจะเป็นผู้นำในการต่อสู้ - ฝันไปเถอะ
- มันใกล้เกินกว่าที่เจ้าคิดเฮเซน - นี่ ฉันอยากจะกลับบ้าน
ตกลงลงจะช่วยฉันมั้ยเนี่ย
แต่รอยสักนั่น บอกถึงโชคชะตาของนายกับที่นี่
ช่างหัวรอยสักมันสิ
- เราต้องการให้นายช่วย - ไม่ใช่เรื่องของฉัน
- ได้โปรด เฮเซน - พอแล้ว เขาพูดถูก
เราไม่ต้องใช้เขาหรอก
ผู้ชายคนนี้สนใจแต่ตัวเองเท่านั้น
เห็นแก่ตัว และขี้ขลาดตาขาวอย่างเด็ก ๆ
- สงสารลูกนายจริง ๆ - นั่นไม่ใช่ลูกฉัน
งั้นเด็กนั่นก็โชคดี
ถ้าเจ้าอยากจะกลับบ้าน เจ้าต้องเดินในเส้นทางแห่งคนกล้า
และเมื่อเวลามาถึง เจ้าก็จะได้กลับบ้านของเจ้า
ถึงเวลาของนายแล้วเฮเซน
นายจะอยู่หรือไปมันก็เรื่องนาย ฉันไม่สนเลยพูดตรง ๆ
พี่สาวของฉันเป็นพวกโกรธง่ายน่ะ
แต่นายก็ต้องเข้าใจ เธอเจอเรื่องร้าย ๆ มาเยอะ
เธอคิดว่าที่เทอร์โรวินปล้นบัลลังก์ไป เป็นความผิดของเธอ
- เกิดอะไรขึ้น - เทอร์โรวินต้องการให้พี่แต่งงานด้วย
แต่พี่ฉันเกลียดเขา
และท่านพ่อก็บังคับให้เธอแต่งงานไม่ได้
เทอร์โรวินโกรธมาก
และเรื่องเลวร้ายก็เริ่มต้นขึ้น
นายโง่มากนะ ที่เป็นศัตรูกับเธอน่ะเฮเซน
นายต้องทำให้เธอรู้ว่านายมีค่าพอ
มีค่าพอ มีค่าเรื่องอะไร
นายนี่โง่จริง ๆ มาเถอะขึ้นม้ามาซะ
ไป ไปได้แล้ว
ไป ๆ
ไป
ฝ่าบาทพะยะค่ะ
เจ้ามีเรื่องอะไร
กระหม่อมเห็นองค์หญิงพะยะค่ะ
นางอยู่กับนักรบหนุ่มคนนึงในป่า
เจ้าจัดการมันได้มั้ย
ไม่พะยะค่ะ พวกมันสู้ขาดใจ
กระหม่อมยังเอาชีวิตแทบไม่รอด
เจ้าโดนองค์หญิงเล่นงานมาเหรอ
ไม่เป็นไร
โอบกอดข้าสิทหาร ข้าจะลบความเจ็บปวดให้เจ้า
เรียกรวมกำลังให้หมด
ถึงเวลาจบเรื่องนี้ซักที
จับเป็นองค์หญิงอลาเบลล่า มาให้ข้าเข้าใจมั้ย
รีบเข้าป่าก่อนเร็วเข้า
- เทอร์โรวินเลยไปเล่นงานอูริค - เราก็ว่าอย่างนั้น
- ท่านลุงธีบัล - หลานรัก
มีแต่คนพูดถึงชายผู้นี้ ข้ายังต้องมายลโฉมเจ้าด้วยเอง
ท่านลุงคะนี่เฮเซน เคน
เขาข้ามเวลามาแสนไกลเพื่อพวกเรา
ขอมือขวาให้ข้าหน่อย
- ได้แล้วจ้ะ - ข่าวลือเป็นเรื่องจริงสินะ
สัญลักษณ์แห่งยอดนักรบ
เคยฟังแล้ว
รู้มั้ยว่าเจ้าน่ะถูกสวรรค์บัญชาให้มาที่นี่ เพื่อช่วยพวกเราจากทรราชย์เทอร์โรวิน
เขามีอาวุธวิเศษด้วยท่านลุง เรียกว่าปืนใช่มั้ย
เสียใจกระสุนหมดแล้ว
มันเป็นสร้อยคอวิเศษ ที่เทอร์โรวินน่าจะมีอยู่เหมือนกัน
นายควรจะพักผ่อนนะ
เธอไม่ชอบหน้าฉันใช่มั้ย
- เปล่า - ก็ไม่แปลกหรอก
ฉันมันเป็นคนเห็นแก่ตัว
เพราะที่ที่ฉันจากมาทุก ๆ คน คิดถึงแต่ตัวเองทั้งนั้น
ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนี้
แต่ฉันโตมากับเรื่องแบบนั้น
งั้นฉันขอไม่อยู่ในโลกของนายดีกว่า
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันควรต้องทำอะไร
ฉันต้องจัดการเทอร์โรวินให้ได้ เพื่อสร้อยนั่น เพื่อกลับบ้าน
และเพื่อเธอจะได้ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป
เราต้องร่วมมือกัน
ฟังนะ นายทำเพื่อตัวของนาย นายไม่ใช่พวกมืออาชีพ
ถึงแม้ว่านายจะคิดว่าก็เถอะ
ลองกันหน่อย
พวกแกมาจากไหนกันวะ
ช่วยด้วย ๆ
พาเด็กไป รีบพาเด็กหนีไปเดี๋ยวนี้
ไป ๆ ๆ
- คนเราน้อยลงทุกทีแล้ว - ฉันไม่ยอมแพ้แน่
แต่เธอต้องยอม มาเร็ว
เร็วเข้า ตามมันไป
ฉันต้องการน้ำ
โอเล็ก มาเร็วลูก
พวกเขาต้องการอาหาร
นั่นใครน่ะ
ไม่เคยเห็นเลย
ก็นึกว่าไม่เอานี่นา
เด็ก ๆ ไปเล่นได้แล้ว ไปสิ
ดูเหมือนนายจะมีเพื่อนแล้วนะ
พ่อแม่เด็ก ๆ ล่ะ
ตายไปตั้งแต่แรกแล้ว
วันที่เทอร์โรวินเข้ายึดครองปราสาท
เด็กพวกนี้อยู่กับปู่ย่าตายาย
กำพร้าจากสงคราม
นายไม่ต้องห่วง เราจะดูแลคนของเราเอง
เราเชื่อมโยงถึงกัน
งั้นสินะ
เราต้องการน้ำ
ไปช่วยกันตักจากแม่น้ำให้หน่อยละกันนะ
นี่พี่ ทำตัวให้มีประโยชน์หน่อย
ขอบใจนะ
- ไงธีบัล เป็นอย่างไรบ้าง - อูริค
- เราเหลือแค่นี้เหรอ - ใช่
- เราต้องไปที่คลังอาวุธ - ใช่แล้ว
เราต้องใช้ดาบทุกเล่มเพื่อปกป้องชีวิตเรา
ใช่แต่กองทัพต้องเดินด้วยท้อง
ตามมาธีบัล
นายทำได้ดีนะ
ยังดีไม่พอหรอก ไม่เคยพอ
นายคิดอะไรอยู่เฮเซน
หน้านายถึงระทมหม่นหมองนัก
คิดถึงเรื่องเมียฉันน่ะ
เล่าให้ฉันฟังสิ
เธอเป็นรักแท้ของฉัน
เธอต้องตายเพราะฉัน
เพราะคนที่ฉันคบค้าสมาคมด้วย
ฉันติดเงินพวกมัน
บ่ายวันนึงฉันกลับบ้านไปเจอเมียฉัน ถูกมัดอยู่กับเตียงในขณะที่ไฟไหม้บ้าน
ถูกเผาทั้งเป็น
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับใครก็ได้
แล้วชีวิตก็ไร้ความหมาย
ฉันเข้าใจดี
เพราะตั้งแต่แม่ฉันตายไป ฉันโดดเดี่ยว
ที่ฉันยังอยู่ได้ทุกวันนี้ ก็เพราะเอเมอลีน
ฉันหวังว่าวันนึง
ฉันจะได้ล้างแค้น ไอ้คนที่พรากครอบครัวฉันไป
ฉันจะสู้กับเธอ
นายทำได้แน่
ฉันทำเรื่องไม่ดีมากมาย เรื่องที่แย่ ๆ
นายแค่เลือกทางที่ไม่ดีเฮเซน
แต่นายไม่ใช่คนเลวแน่นอน
ฉันรู้แล้วล่ะ
อีกไม่นานพวกเราคงจะโดนกวาดล้างหมด
นักรบของเราตายกันเกือบหมดแล้ว
เทอร์โรวินมีกำลังมากมาย
แต่มันทำอะไรเราไม่ได้หรอก
เขาว่ากันว่าเฮเซนช่วยเราได้ แต่ข้าไม่เห็นมันจะมีวี่แววเลย
เจ้าแน่ใจเหรอว่าใช่เขาน่ะ
เขามีรอยสักนั่น
เราต้องคอยเวลาให้เขา รับโชคชะตาตัวเอง
ได้
ฝ่าบาทพะยะค่ะ
เรานำชัยชนะกลับมาได้แล้วพะยะค่ะ หมู่บ้านนั้นราบเป็นหน้ากลอง
เลือดไหลหลั่งนองไปทั่วทุกพื้นที่
ไม่มีใครจะต่อกรกับท่านได้อีกแล้วฝ่าบาท
- องค์หญิงล่ะ - นางหนีไปได้พะยะค่ะ
ในตอนชุลมุนวุ่นวาย แต่เราได้ส่งหน่วยติดตามไปในป่าแล้ว
เราเจอตัวนางแน่ฝ่าบาททรงวางใจได้
ข้าให้เวลาถึงรุ่งสาง
ข้าไม่ต้องการความผิดหวัง
พะยะค่ะฝ่าบาท
เจ้าเป็นของข้า
ข้าคือนายของเจ้า เจ้าต้องทำตามบัญชาข้า
เทอร์โรวินต้องส่งทหารมาอีกแน่
เราเสียคนไปมากมายแล้วนะ
เราจะสู้เพื่อคนที่เหลือ
คืออย่างงี้นะ ถึงแม้ว่ามัน... จะฟังดูเหมือนภารกิจฆ่าตัวตาย
แต่เราต้องชิงลงมือก่อน
- เป็นไปไม่ได้ - หมายความว่าไงเป็นไปไม่ได้
มันเป็นไปได้แน่นอน ถ้าพวกเราเชื่อเราก็ทำได้
ที่เราต้องการคือความเงียบและฉับไว
ไม่ คนของเราเหลือน้อยเกินกว่าจะสู้แล้ว
- เราต้องลงมือก่อน - ข้าไม่ยอมให้เอาคนของเราไปตายแน่
ไม่ยังงั้นพวกเขาก็ตายอยู่ตรงนี้
เขาพูดถูก นี่อาจเป็นโอกาสเดียวของเรา เราต้องทำได้
แล้วเจ้ามีแผนให้พวกเรา อย่างไรบ้างล่ะเฮเซน
ก็ เราต้องเข้าถึงตัวเทอร์โรวินเพื่อฆ่ามัน
เอาเหรียญนั่นมาและกลับบ้าน
เราต้องสร้างความตื่นตระหนก
ให้พวกเราดึงความสนใจ ของพวกทหารมาที่นอกปราสาท
ปล่อยให้ฉันจัดการกับเทอร์โรวินข้างในก็พอ
- ฉันจะไปกับนาย - ฉันด้วย / ไม่
ปราสาทนั่นคือบ้านของเรา นายต้องมีเรา
ข้าไปด้วยคน
ก็ได้ เราไปกันคืนนี้เลย
ถ้าเป็นเช่นนี้ เราต้องรวบรวมอาวุธแล้ว
ถ้าเช่นนั้น ท่านก็นำทหารไปที่คลังอาวุธ
เอเมอลีนจะอยู่ที่นี่กับข้า
เราจะคอยดูเวรยามและรวมพลอยู่ที่นี่
เราจะไปรอพวกท่านที่หุบผา
เข้าใจแล้ว ไปกันเถอะ
- ใช่ ไป - ไปกัน ลุยเลย
หยิบอาวุธขึ้นมา
เลือกอันที่พวกเจ้าถนัด แล้วมารวมตัวกัน
ฟังให้ดี
นี่คือดาบของท่านพ่อข้า
เป็นสมบัติของราชา
มันเป็นของนายแล้ว
ขอจงปกป้อง และมอบความกล้าหาญแก่นาย
พวกเรา
คืนนี้เราจะบุกไปที่ปราสาท
นี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายของเรา
ข้าไม่ขอโกหกพวกเจ้า
กำลังของพวกเราน้อยกว่ามัน อย่างเทียบไม่ได้
แต่เรามีทางเลือกสองทาง
- เราจะลุกขึ้นสู้หรือนิ่งเฉยรอความตาย - สู้
บางทีการจู่โจมแบบฉับพลัน
และการช่วยเหลือจากสหายเรา เฮเซน เคน
ผู้มีรอยสักแห่งราชวงศ์ เราเหนือกว่ามัน
การต่อสู้ในครั้งนี้ ก็เพื่อลูกหลานของเรา
เพื่อนเอ๋ย เราจะสู้เพื่อเกียรติ และศักดิ์ศรีของเราในคราวนี้
- เย้ - พร้อมแล้ว...ไปกันเลย
ไม่รอดแน่งานนี้
เฮเซน ดีใจที่เจอเจ้าอีก
พาคนของเราไปทิศตะวันตกของป่า
ตะวันตกอยู่ไหน
ไปทางปราสาทล่ะมั้ง
นายเป็นคนทรงไม่ใช่เหรอ
พลธนู
ข้าจะคอยดูเจ้าตายอย่างทรมาน
เหมือนกับที่แม่ของเจ้าโดนเมื่อครั้งที่แล้ว
จำได้มั้ย
แกยืนอยู่ตรงนั้น ยืนดูไอ้คนชั่ว สังหารครอบครัวข้าอย่างนั้นเหรอ
แกสมควรตาย
เทอร์โรวิน
สาวน้อยไร้เดียงสา
คิดจะเล่นงานข้า มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ
หยุดต่อสู้ได้แล้ว
เทอร์โรวิน เจ้าไม่ได้มุดหัวอยู่ในปราสาท
เจ้าเรียกตัวเองว่าเป็นผู้นำ
เจ้าหลบซ่อนอยู่ในเงาของดินแดนเรา
ทำไมเจ้าถึงไม่เคยลงมือทำอะไรเองเลย
คนอย่างเจ้า ไม่มีสิทธิ์ใช้คำว่าผู้นำหรอก
ก็ดีนะพี่ชาย
ข้ารอคอยเวลานี้มานานแล้ว
เจ้าคงต้องรวบรวมความกล้าทั้งชีวิต เพื่อมาเจอข้าสินะ
ความกล้า เจ้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความกล้าหรอก
เจ้าทรยศครอบครัว และแผ่นดินของเรา ตั้งแต่วันที่เจ้าฆ่าคาร์เด็ม
ทรยศยังงั้นเหรอ
เจ้าล่ะรู้เรื่องการทรยศยังไงบ้าง
ข้าเจอมันมาทั้งชีวิตข้าแล้ว
คนรักทรยศข้า
อย่าทำเป็นสอนข้าในเรื่องนี้อีก
อลาเบลล่า มองหน้าข้า
ไปกับข้าซะ
ไม่มีวันซะหรอก
ส่วนเจ้า เจ้าคือนักรบที่ทุกคนกล่าวถึงสินะ
- เจ้ามาเพื่อสังหารข้าเหรอ - ใช่
ทุกคนมาเพื่อฆ่าข้า
มีปัญหามั้ย ฉันรู้จักคนอย่างแกดี
แต่คราวนี้ไม่จบเหมือนเดิมแน่
มีเพียงหนทางเดียว ที่จะจบเรื่องนี้ได้เทอร์โรวิน
คือการต่อสู้ เพื่อเกียรติแห่งราชาคาร์เด็ม
เจ้าและนักรบหนุ่มผู้นี้ ต้องต่อสู้กันจนตาย
เจ้ากล้ารับคำท้ามั้ย เทอร์โรวิน
- ยินดีเสมอ - ธีบัล
หมดเวลาของข้าแล้ว
อลาเบลล่า เราต้องตามเทอร์โรวินไป เดี๋ยวนี้เลย
พอจับทางได้แล้ว
โชคดี
ไม่ต้องห่วง ข้าเชื่อเขาทำได้
เทอร์โรวิน เรามาจบเรื่องนี้กันดีกว่า
ยินดีเลย
อลาเบลล่า
ค่อย ๆ ลุกขึ้น ไม่เป็นไร
มันตายแล้ว เรื่องจบแล้ว
เฮเซน
นายต้องไปแล้ว ไปช่วยพวกเด็ก ๆ ซะ
โอ้พระเจ้า
ขับไป เร็วสิ
เลี้ยวขวา
เหยียบอีก ๆ หนีให้พ้น
มันหายไปไหนแล้ว
เวรเอ๊ย...ไปเร็ว
อนา ไปพาตัวเด็กมาซะ
ขอบใจสำหรับเสื้อ
มันติด
มีบางอย่างผิดปกติ ไปดูรอบ ๆ สิ
อนา เปิดตู้ให้ได้เดี๋ยวนี้
ไป
ได้แล้ว
ออกมา
เร็วเข้า ๆ ๆ
แกหายหัวไปไหนมาวะ ลืมแล้วรึไงว่ามีงาน
บอกไปนายต้องไม่เชื่อแน่
ปล่อยเด็ก ๆ ไปซะ
ไปตายซะไอ้เลว
ถือเป็นคำสั่งเสีย
อย่าขยับนะ ไอ้บัดซบ
เด็ก ๆ หนีไป เร็วเข้า
บ้าเอ๊ย
นี่แกจะยิงฉันจริง ๆ ยังงั้นเหรอ
กี่ปีแล้วที่ทำงานร่วมกันมา
ฉันรู้ แกยังรู้จักผิดชอบชั่วดี
ฉันไว้ใจแก เป็นเหมือนน้องชายของฉัน
แต่ตอนนี้ แกกำลังจะยิงฉัน
ทุกอย่างเปลี่ยนไป
แต่คนอย่างแกไม่เคยเปลี่ยน
สาว ๆ
นี่เป็นของพวกหนู
หนูพูดถูกมันมีเวทมนตร์ กลับบ้านกันเถอะ
- พ่อคะ พ่อ - พ่อคะ / เฮ้...
พ่อคะหนูคิดถึงพ่อจังเลย
เฮ้ ดีจัง พ่อรักลูกนะ
พ่อคิดถึงและเป็นห่วงลูกมากรู้มั้ย
ไม่เป็นไรอนาโตลี่ ไม่เป็นไรลดปืนลงเถอะ
นั่นไม่ใช่วิธีตอบแทน คนที่พาลูกสาวฉันกลับบ้านนะ
- เดี๋ยวพ่อตามเข้าไปนะลูก - โอเค / ค่ะ
ผมเข้าใจหากว่าคุณจะเอาเรื่องผม
แล้วก็ให้มันแล้วกันไป นายเป็นอิสระแล้ว
ขอบคุณมาก
ขอบคุณเช่นกันครับ
บรรยายไทยโดย : angelSiam